Co orixinal título homenaxe a gran película de Wilder, temos un episodio do que o que me gustaría comentar é que estou totalmente de acordo con Hurley
!os ewooks apestan!
O luns estará Jorge García en el hormiguero, os guionistas de Hollywood están desmelenados e nunha etapa creativa xenial, cada vez que aparece Hurley chego á conclusión de que non é Locke nin Sawyer nin Jack ou Kate os protagonistas, o protagonísta é Hurley, o recital que nos leva dado nesta quinta temporada é extraordinaria.
Recordade como resumiu as catro primeiras temporadas nun minuto de diálogo propio de Some like it hot.
Hurley- Mentimos sobre lo que pasó tras el accidente.
Madre de Hurley-¿Y qué pasó?
Hurley- De acuerdo.
Verás, nos chocamos…pero en esta isla de locos y esperamos un rescate, pero no hubo ninguno.
Y había un monstruo de humo…y había otra gente en la isla. Los llamábamos “Los Otros” y empezaron a atacarnos.
Y encontramos algunas escotillas…y había un botón que tenías que pulsar cada 108 minutos sino…bueno, nunca me enteré bien de eso.
Pero… “Los Otros” no tenían nada que ver con las escotillas. Eran de la Iniciativa Dharma, pero ellos estaban todos muertos.
“Los Otros” los mataron y querían matarnos también a nosotros. Entonces nos aliamos con “Los Otros”…porque una gente peor vino en un barco.
El padre de la novia de Desmond los envió para matarnos. Así que robamos su helicóptero…y volamos hasta el barco, pero explotó.
Y no pudimos volver a la isla porque desapareció. Y luego nos estrellamos en el océano…y allí flotamos, por un tiempo…hasta que llegó un barco y nos recogió.
Para entonces, éramos seis. Esa parte es cierta. Pero…pero el resto de las personas…que estaban en el avión, todavía están en esa isla.
Faríñas, coincido con Hurley, y es que los ewoks es la mayor bazofia del siglo pasado. Por cierto, Petene parecía un Ewok. De lost me parece sencillamente increible que después de cinco temporadas sigan manteniendo, y cada vez mejor, el interés. Quitando la segunda temporada, la más floja, cada uno fue mejor que la anterior. Otra cuestión ¿nos vamos a quitar la gaita de la cabeza en el proximo congreso?
Xa sabes que penso que o PSdeG está na illa de perdidos, e polo tanto para a semana que ven en vez de facer un congreso de 2009 imos facer o de 1996 ou mellor se parece á conferencia de San Valentín de 1998, estamos como na isla de perdidos atrapados en San Valentín 1998 cando deberiamos estar na revolución dos claveis de 2009
O de Lost nesta temporada é xenial, as viaxes no tempo son unha das miñas debilidades, Asimov, Heinlein, Tucker, Benford escribiron sobre viaxes no tempo, e as miñas favoritas son as que se comportan como en Lost, o que pasou pasou e non podes cambialo, e que cada un ten a sua referencia temporal, que os Losties poden morrer nos anos 70.
- Que narices estás a facer?
- Tratando de ver se estou desaparecendo.
- Que?!
- “Regreso ao Futuro”, tío.
(Un dos momentos máis grandiosos de Lost e un máis que posible diálogo no pasillo do Pino)